FAQ

Antwoord:

Word wakker! Er wordt constant geëxperimenteerd op mensen. Er is niets nieuws aan. Menselijke experimenten worden aangeduid als “klinische proeven”, omdat “experimenteren op mensen” eng klinkt.

Veel mensen beseffen niet dat er een aantal grote problemen zijn met klinische proeven.

1. De veiligheid en werking van een medicijn zijn grotendeels bepaald met behulp van dieren. Hoewel dit zinloos is wordt dit verplicht door onze 50-jaar oude wetten. Dierproeven geven geen betrouwbare voorspelling voor de (bij)werking van een medicijn bij een mens. Dat helpt verklaren waarom bijwerkingen van medicijnen op nummer 4 van belangrijkste doodoorzaken in het westen staan, na hart- en vaatziekten, kanker en beroerte. Het medicijn Vioxx resulteerde in de dood van tussen de 150.000 en 200.000 mensen wereldwijd, als gevolg van een hartaanval of beroerte. Bij proeven op muizen en apen toonde Vioxx cardioprotectief te zijn (goed voor het hart!).

2. Klinische proeven beginnen met deelname van gezonde menselijke deelnemers. Waarom wordt farmaceutische bedrijven toegestaan medicijnen te geven aan gezonde mensen? Dit is niet logisch, gezien het feit dat zieke mensen vaak anders reageren dan gezonde mensen. Farmaceutische bedrijven weten echter dat dit de snelste en makkelijkste manier is om menselijke gegevens te krijgen. Soms worden gezonde mensen ernstig geschaad door deze proeven. (TGN1412 resulteerde bijvoorbeeld bijna in het overlijden van zes gezonde mannen in de VS in 2006.) De reden dat veel vergelijkbare proeven niet worden gerapporteerd door de media is omdat de klinische proeven vaak gestopt worden als deelnemers zich ziek beginnen te voelen. Dit verklaart waarom 92% van alle medicijnen die met behulp van dierproeven als veilig worden beschouwd, falen tijdens klinische proeven. Kent u een andere wetenschappelijke sector die een dergelijk hoog percentage mislukkingen accepteert zonder vragen te stellen?

3. Omdat mensen verschillend kunnen reageren op een medicijn, zullen de bijwerkingen van een nieuw medicijn pas zichtbaar worden nadat het getest is op vele duizenden mensen. In werkelijkheid worden de meeste medicijnen getest op –hooguit- tussen de 3.000 en 5.000 deelnemers (gezonde individuen en patiënten) alvorens te worden toegelaten tot de markt. De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) heeft verklaard dat zij niet toestaat dat een medicijn op de markt wordt gebracht als dit medicijn de dood of ernstig letsel veroorzaakt bij slechts 1 op 20.000 mensen. En toch worden bijna alle medicijnen toegelaten op de markt na getest te zijn op minder dan een kwart van dit getal.

Antwoord:

Voorkomen is beter dan genezen. Allereerst, zorg goed voor uzelf en blijf gezond door het volgen van een verstandige levensstijl. Word vegetariër of veganist, rook niet, beweeg regelmatig, vermijd overgewicht en eet minder zout. Probeer biologisch fruit en groente te eten in plaats van voedsel bespoten met bestrijdingsmiddelen. Kies cosmetica die niet is getest op dieren.

Vertel dit door aan al uw vrienden en familie. Schrijf ingezonden brieven voor de media. Vertel onze politici dat u wilt dat dierproeven (= slechte wetenschap) onmiddellijk vervangen worden door 21e eeuwse wetenschap.

Antwoord:

Wie zegt dat cellen de enige manier zijn om dierproeven te vervangen?
We hebben het over een getrapte teststrategie, wat betekent dat het gebruik van menselijke cellen slechts de eerste stap is. We kunnen, bijvoorbeeld, medicijnen testen op gedoneerde menselijke bloedvaten die we buiten het lichaam in leven houden. De laatste stap zou zijn om het medicijn te testen op een persoon die lijdt aan te hoge bloeddruk, met toestemming van die persoon. Het is belangrijk om te beseffen dat geen enkel resultaat dat verkregen is uit dierproeven betrouwbaar kan voorspellen wat er zal gebeuren wanneer het wordt getest op mensen. In feite zijn veel medicijnen voor mensen bij toeval ontdekt. Zo werd bijvoorbeeld een medicijn dat werd ontwikkeld om de bloeddruk te verlagen ineffectief gevonden, maar het veroorzaakte wel – bij toeval - erecties bij mannen. Het medicijn werd daarom gebruikt voor de behandeling van erectiestoornissen bij mannen. Het medicijn heet: Viagra.

Antwoord:

De geschiedenis van het poliovaccin is juist een voorbeeld waaruit blijkt dat dierproeven vooruitgang tegenwerkten en zelfs de volksgezondheid in gevaar brachten. De vroegere polio onderzoeken werden uitgevoerd op apen en het poliovaccin werd geproduceerd in de kweekcellen van apennieren. In 1949 slaagde een team van wetenschappers onder de naam Enders, Weller en Robbins erin om het poliovirus te laten groeien in menselijke cellen, waarvoor het team de Nobelprijs voor geneeskunde ontving. Hoewel het vaccin nu vervaardigd kan worden in menselijke cellen, wordt het gebruik van cellen van apen voortgezet. Tussen 1954 en 1963 ontvingen miljoenen mensen het poliovaccin gekweekt op niercellen van apen die waren besmet met het SC40 virus. Dit virus is het meest krachtige kankerveroorzakende virus dat bekend is in de wetenschap. Als resultaat, een toename van kankers geassocieerd met dit virus, inclusief hersenkanker, botkanker, mesothelioom en het non-Hodgkin-lymfoom.

Iets soortgelijks gebeurde in het Verenigd Koninkrijk tijdens een uitbraak van de gekkekoeienziekte (BSE, Boviene Spongiforme Encefalopathie), toen werd ontdekt dat een miljoen Britse baby’s poliovaccins had gekregen die waren gemaakt met behulp van foetaal kalf serum. Poliovaccins kunnen worden geproduceerd op de serumvrije markt. Er is geen excuus voor het toedienen van dierlijke producten aan mensen. Verbazingwekkend is het dat een aantal poliovaccins vandaag de dag nog steeds wordt geproduceerd met behulp van apencellen. De gemeenschappelijke gezondheidsdienst zal daar alleen verandering in brengen als het publiek haar ontevredenheid zal laten horen.