Proefdierfokkerijen

ZONDER PROEFDIEREN GEEN DIERPROEVEN

Anti Dierproeven Coalitie is handel in proefdieren zat.

Harlan (http://www.harlan.com/) is een belangrijke speler op de markt van de proefdierindustrie, met vestigingen in Charleroi en Horst. De vestiging in Horst is een proefdierfokkerij waar muizen, ratten, konijnen en cavia's gefokt worden voor laboratoria in binnen- en buitenland. De Anti Dierproeven Coalitie constateerde via een ex-medewerker in 2007 al hoe slecht dieren hier behandeld worden.

Geëmotioneerd vertelde ze haar verhaal:

"Ik pakte de zwangere moedertjes beet met twee handen en zette ze netjes in een andere bak. Dat was niet goed want dat ging te langzaam. Ik moest graaien in die bakken en pakken, pakken, pakken. Zij grepen in iedere hand drie cavia's die vervolgens zo in de bak werden gesmeten. Ze gilden."

In Horst kunnen dierproefnemers ook leren hoe ze moeten snijden in kleine dieren zoals ratten en cavia's. Deze cursus wordt gegeven door vivisector René Remie, die, hoe onwaarschijnlijk ook, als boegbeeld wordt gebruikt door de vereniging Proefdiervrij...

Harlan is een Amerikaans bedrijf met vele vestigingen wereldwijd. Zo is Harlan Horst bv. ook een toeleveringsbedrijf voor honden en katten gefokt in Harlan Duitsland of Frankrijk. Zo wordt er jaarlijks met dieren gehandeld van fokker naar proefdiercentrum. De katten die gebruikt worden in allergietesten aan de universiteit van Luik worden geleverd door Harlan in Horst, die de katten importeert uit andere Harlan vestigingen.

Proefdierfokkers zeulen met dieren

De afgelopen jaren zijn er beagles van Marshall (http://www.marshallbio.com/) Greenhill beaglefokkerij in Brescia, Italie aan Nederlandse en Belgische dierproefcentra geleverd zoals Organon (Nu Merck) in Schaijk en Oss, Notox in Den Bosch, Universiteit van Utrecht, Janssen Pharmaceutica in Beerse en Intervet in Boxmeer. De beagles van de fokkerij uit Brescia naar Belgische en Nederlandse laboratoria zijn minimaal 10 uur onderweg. De dieren worden niet uitgelaten en zitten de gehele rit in een vrachtwagen opgesloten. De dieren komen van een overbevolkte kennel en verdwijnen in een kil laboratorium om ingezet te worden als testobject.

Dat dieren niet enkel in West-Europa vervoerd worden, blijkt uit de reactie van nietsvermoedende passagiers tijdens hun vlucht van Montreal naar Parijs. Passagiers waren geschokt toen zij honden hoorden huilen tijdens het opstijgen en landen. Eenmaal op de grond zagen de passagiers zo'n 70 tot 100 honden, die met twee een kooi deelden, uit het vliegtuig geladen worden. Blij om uit het laadruim gehaald te worden, kwispelden zij met hun staarten, waarschijnlijk voor de laatste keer. Deze puppies waren namelijk niet op weg naar liefhebbende eigenaars, maar naar verschillende dierproefcentra in Europa, waar hen een langzame en pijnlijke dood wacht. Volgens personeel van Air Canada vonden dit soort transporten van honden bestemd voor de Europese proefdierindustrie regelmatig plaats. Marshall kreeg van Air Canada te horen niet langer meer proefhonden te vervoeren vanwege de vele klachten.

De wetgeving verbiedt het leveren van honden en katten aan dierproefcentra door particuliere fokkerijen. Enkel geregistreerde proefdierfokkerijen mogen dieren leveren voor proeven. Een proefdierfokkerij is een fokkerij waarbij minstens de helft van de gefokte dieren bestemd zijn voor experimenten. In de praktijk blijkt echter dat ook dieren van particuliere fokkerijen worden gebruikt in experimenten. De dierproefnemers hoeven slechts een ontheffing aan te vragen, die ze ook altijd krijgen. Zo gebruikte de Universiteit van Groningen oudere katten van een particuliere fokker. De Universiteit van Maastricht maakte gebruik van afgekeurde politiehonden om op te testen.

Het fokken van proefdieren zorgt voor een overschot. Niet alle dieren worden immers verkocht aan laboratoria. Jaarlijks worden in België en Nederland zo'n 1 miljoen proefdieren gedood die 'te veel' waren, 'niet geschikt' of 'ziek.' De Anti Dierproeven Coalitie voert regelmatig actie tegen de handel in proefdieren.