Honden worden hier hoofdzakelijk gebruikt door twee afdelingen; die van Diervoeding en die van Veterinaire Geneesmiddelen.
Bij afdeling Diervoeding gaat het zoals de naam doet vermoeden om voedingsgerelateerd onderzoek waarbij dieren gedurende een periode op een speciaal dieet gezet worden. Gedurende dergelijk onderzoek wordt er herhaaldelijk bloed geprikt, worden er urinestalen afgenomen en worden er monsters gemaakt van uitwerpselen van de dieren.
 |
 |
 |
Volgens een interne mail van de universiteit gaat het vooral om onderzoek naar zwaarlijvigheid (obesitas) bij honden. Dat hiervoor speciaal gefokte, gezonde dieren worden gebruikt is absurd en onbegrijpelijk.
Dit betekent namelijk dat ze opzettelijk worden vetgemest; deze dieren zijn aan het begin van de proef immers niet zwaarlijvig. Klinisch onderzoek op honden die al last hebben van overgewicht kan nota bene dezelfde vragen beantwoorden. Daarnaast zou de nadruk natuurlijk primair moeten liggen op het voorkómen van obesitas bij honden.
Hoewel deze testen, in vergelijking tot andere pijnlijkere experimenten, voor sommigen wellicht nog tamelijk onschuldig lijken dient men niet te vergeten dat deze honden nog steeds tegen hun wil zitten opgesloten in kale, saaie verblijven en gedegradeerd worden tot gebruiksvoorwerp in medisch onderzoek waar zij zelf niet bij gebaat zijn.
Dan de afdeling Veterinaire Geneesmiddelen. Hier vinden duidelijk experimenten plaats waar de honden ernstig onder lijden. Eén recente publicatie beschrijft een onderzoek waarbij vijf beagles gedurende ruim een jaar herhaaldelijk excessieve doseringen groeihormonen ingespoten kregen.
De resultaten in het rapport laten zien dat de honden na 6 maanden behandeling last hadden van acromegalie, hetgeen zich kenmerkte door aanzienlijke huidplooien, met name op de kop, en problemen met de ademhaling door ernstige zwellingen in de keel (inspiratoire stridor). Desondanks ging men nog zeker een half jaar door met het experiment.
In een ander onderzoek gingen 13 beagleteefjes eerst onder het mes. Acht hondjes ondergingen een borstamputatie en bij alle dertien dieren werden de rechtereierstok en de rechter baarmoederhoorn verwijderd.
Na de operatie werden de dieren over een periode van een jaar geïnjecteerd met hetzelfde groeihormoon als bij de eerdergenoemde studie. Deze ‘behandeling’ resulteerde voor alle hondjes onder meer in ongecontroleerde celdood (necrose) van het baarmoederslijmvlies (endometrium).
De voorbije jaren heeft de faculteit Diergeneeskunde herhaaldelijk dergelijke groeihormoonexperimenten uitgevoerd; wij vermoeden dat deze testen momenteel nog altijd plaatsvinden.
Bekijk hier de video: Universiteit van Gent: Honden en katten zijn geen gebruiksvoorwerpen!
